Er is een zin die iedereen die teams op locatie aanstuurt uit het hoofd kent, en hij komt altijd op het verkeerde moment: „bij ons is er geen registratie van.“
Je stuurde de medewerker, de klus is gedaan, misschien zelfs goed. Dan belt de klant en zegt nee, dat uur is niet gewerkt, die opdracht staat nergens. En de discussie begint: soms eindigt het met een halve dag jagen op bewijs dat je niet hebt, soms met een factuur die onbetaald blijft.
Het punt is dat dit probleem twee kanten heeft, en meestal vertellen we er maar één. Aan de ene kant wie het werk uitvoert en bij betwisting niets kan aantonen. Aan de andere kant wie ervoor betaalt en zich terecht afvraagt of het echt is gedaan. Daartussen zit een gat: vertrouwen op iemands woord, dat standhoudt tot het breekt.
Het verschil tussen bewaken en bewijzen
Hier komt meestal iemand met GPS, foto’s, controle. Maar let op, dat zijn twee verschillende dingen. Het ene is bewaking: de persoon volgen. Het andere is bewijs van werk: vastleggen dat een klus is uitgevoerd, op een plek en een tijdstip, ter bescherming van beide kanten.
Het eerste zet mensen tegenover elkaar. Het tweede zet ze aan dezelfde kant, want hetzelfde bewijs dat de klant gelijk geeft, geeft ook de uitvoerder gelijk. Een simpel onderscheid, dat alles verandert.






