WKR 2026: de thuiswerkvergoeding en wat de vrije ruimte verandert
10 giugno 2026 · 4 min
Thuiswerken is in de meeste bedrijven allang geen uitzondering meer, het is gewoon een deel van de week. En met thuiswerken kwam de thuiswerkvergoeding: een vast bedrag per thuisgewerkte dag, gericht onbelast, om de koffie, het verwarmen en de stroom te dekken. Een sympathieke regeling. Maar sympathiek en eenvoudig zijn niet hetzelfde, en de werkkostenregeling, de WKR, maakt dat in 2026 weer eens duidelijk.
Eerst de cijfers, kort. De thuiswerkvergoeding kent een gericht vrijgesteld bedrag per dag, in de orde van enkele euro’s. Daarnaast is er de vrije ruimte van de WKR: een percentage van de loonsom waarbinnen je onbelaste vergoedingen kwijt kunt, met een hoger percentage over de eerste schijf en een lager percentage daarboven. Binnen de ruimte is het onbelast, daarboven betaal je eindheffing. Tot zover de theorie.
De praktijk wringt op een ander punt, en het is een punt dat met cijfers niets te maken heeft. Een thuiswerkvergoeding mag je per thuisgewerkte dag geven. Dus moet je weten welke dagen dat waren. Niet ongeveer, niet een afspraak van twee dagen per week op papier, maar de werkelijke dagen. En precies daar hebben de meeste werkgevers geen idee.
Want hoe weet je het nu? Meestal via een afspraak: hij werkt dinsdag en donderdag thuis. Die afspraak is een plan, geen registratie. De ene week schuift het, de andere week komt iemand toch naar kantoor, of werkt juist een dag extra thuis. Je vergoeding is gebaseerd op het rooster in je hoofd, niet op wat er echt gebeurde. En de Belastingdienst kan, bij een controle van de WKR, vragen om de onderbouwing.
Een thuiswerkvergoeding die je uitkeert zonder te kunnen laten zien op welke dagen er thuis is gewerkt, is geen nette regeling, het is een open eind. Keer je te veel dagen uit, dan vergoed je onbelast iets wat niet onbelast had gemogen, en dat komt bij een controle terug. Keer je te weinig uit, dan benadeel je je mensen. In beide gevallen is de oorzaak hetzelfde: je weet niet wie wanneer thuiswerkte, je gokt het.
Het gaat niet om controle, het gaat om grond
Hier is het belangrijk de toon goed te zetten. Weten op welke dagen iemand thuiswerkte is geen controle van je personeel. Het is de grond onder een vergoeding die je toch al wilt geven. Zonder die grond is de thuiswerkvergoeding een gebaar op drijfzand. Mét die grond is het een nette, verdedigbare regeling, voor de medewerker én voor de Belastingdienst.
Een thuiswerkvergoeding uitkeren op basis van een rooster in je hoofd is als een kilometervergoeding uitbetalen zonder ooit naar de teller te kijken. Het bedrag klopt misschien. Maar onderbouwen kun je het niet, en dat is precies wat er gevraagd wordt.
Weten waar en wanneer er gewerkt is
Wat je nodig hebt is geen extra formulier, maar gewoon de informatie die je sowieso zou moeten hebben: wie heeft op welke dag gewerkt, en vanwaar. Niet als plan, maar als feit, vastgelegd op het moment zelf. Dan is de thuiswerkvergoeding geen gok meer, maar een optelsom.
Dat is wat GeoTapp levert. Eén tik om de werkdag te openen, eén tik om hem te sluiten, en van elke dag blijft een geolokaliseerde registratie staan: gewerkt op kantoor, op locatie, of thuis. De dagen waarop iemand thuiswerkte zijn dan niet langer een aanname, maar een gegeven. De thuiswerkvergoeding rust op feiten, en bij een WKR-controle leg je de onderbouwing zonder zoeken op tafel.
